ميوه را مىپوشاند ، و « كم » ( بر وزن قم ) به معنى آستينى است كه دست را مىپوشاند و « كمة » ( بر وزن قبه ) به معنى عرقچين است كه بر سر مىگذارند ( 1 ) . طبرسى در مجمع البيان مىگويد « تكمم الرجل فى ثوبه » هنگامى گفته مىشود كه شخصى خود را در لباس بپوشاند . فخر رازى در تفسير خود « اكمام » را به پوسته اى تفسير مىكند كه ميوه در آن قرار دارد . بعضى از مفسران نيز آن را به عنوان وعاء الثمرة ( ظرف ميوه ) تفسير كرده‌اند ( 2 ) . ظاهر اين است كه همه اين تفسيرها به يك معنى باز مىگردد ، از آنجا كه يكى از ظريفترين و دقيقترين مسائل در جهان موجودات زنده مساله بارور شدن در رحم و تولد آنها است قرآن مخصوصا روى آن تكيه كرده است ، چه در عالم جانداران و چه در گياهان . آرى او است كه مىداند كدامين نطفه در كدامين رحم و در چه زمانى منعقد مىشود ، و كى متولد مىگردد ، كدام ميوه بارور مىگردد و كى غلاف و پوسته خود را مىشكافد و سر بيرون مىزند . سپس مىافزايد : اين گروه كه قيامت را انكار مىكنند ، يا به باد استهزا مىگيرند ، « در آن روز كه قيامت برپا مىشود آنها را ندا مىدهد : كجا هستند شركائى كه براى من مىپنداشتيد ؟ آنها مىگويند : پروردگارا ! ما به تو عرض كرديم كه هيچ گواهى بر گفته‌هاى خود نداريم » ( * ( وَيَوْمَ يُنادِيهِمْ أَيْنَ شُرَكائِي قالُوا آذَنَّاكَ ما مِنَّا مِنْ شَهِيدٍ ) * ) ( 3 ) ( 4 ) .

--> ( 1 ) راغب در مفردات . ( 2 ) « تفسير الميزان » و « تفسير مراغى » . ( 3 ) « آذناك » از ماده « ايذان » به معنى اعلام است ، و جمله « * ( وَيَوْمَ يُنادِيهِمْ ) * » متعلق محذوفى دارد ، و در تقدير اذكر يوم يناديهم . . . مىباشد . ( 4 ) در تفسير اين جمله احتمال ديگرى نيز داده‌اند و آن اينكه در ميان ما هيچكس امروز گواهى بر وجود شريك براى تو نمىدهد ، و همه اين مطلب را انكار مىكنند .